Bazı hikâyeler neşeyle başlar, bazıları ise derin bir sessizlikle. Maralhan, o sessizliğin içinden ışıldayan bakırın tiz sesidir.

Bir yanda vefat eden biricik Maral'ımızın bıraktığı o zarif boşluk, diğer yanda bu yolculuğun ilk ışığını yakan o değerli babanın kaybı...

Ancak Maralhan bir yas evi değil; bir yeniden doğuş hanı oldu.

Eser, kaybettiği değerlerin hatırasını; kollarına ilk aldığı o iki bebeğin ve canı gibi sevdiği yeğeninin ellerine bıraktı.

Dört kadın, yaşadıkları kayıpların acısını bakırın kor kor parlayan sıcaklığına sarılarak dindirdi.

Biz Maralhan'da sadece boruları birleştirmiyoruz; parçalanmış hikâyeleri, yarım kalmış hayalleri ve birbirimize olan sarsılmaz bağlılığımızı bakırın sarmalında mühürlüyoruz.

Maralhan, bir ailenin bakırla yazılmış mukavemet hikayesidir.

Lidya Özdemiroğlu